اگر مشکلات ارتودنسی را به دو دسته دندانی و فکی طبقه بندی کنیم میتوان گفت کسانی که تنها مشکل نامرتب بودن دندان ها را دارند ، در هر سنی میتوانندمبادرت به درمان نمایند ، با این حال چون در سنین پایین دندان ها از سلامت لثه ای بهتری برخوردار هستند و همین طور سرعت حرکات دندانی نیز بیشتر است ، توصیه می گردد از تعویق درمان به سنین بزرگسالی پرهیز گردد . البته رایج ترین سن برای درمان این دسته از مشکلات زمانی است که تمامی دندان های شیری افتاده اند و دندان های دائمی زیرین آن ها رویش یافته است که چیزی حدود 12 سالگی می باشد.در مورد مشکلات فکی از قبیل عقب یا جلو بودن فکین داستان متفاوت است . در این دسته مشکلات با توجه به نیاز به وجود رشد در بیمار جهت نتیجه بخش بودن درمان اکیدا توصیه می گردد مشاوره در خصوص درمان در دختر ها قبل از 10 و در پسر ها قبل از 11 سالگی صورت گیرد .