درمان ارتودنسی مانند هر درمان دیگری در حوزه علم پزشکی یا دندانپزشکی می تواند عوارضی به دنبال داشته باشد که آگاهی از آن ها در مورد تصمیم گیری شما نسبت به انجام درمان می تواند حائز اهمیت باشد . این عوارض شامل سه دسته می شوند :
توجه داشته باشید که درمان ارتودنسی ثابت یک فرآیند درمانی کاملا تخصصی است که انحصارا بایستی توسط فردی که عنوان (متخصص ارتودنسی) دارد صورت بگیرد . از آنجایی که کسب این تخصص نیازمند گذراندن آزمون ورودی فوق العاده سنگین و نیز گذراندن دوره 4 ساله تخصصی در دانشگاه های معتبر می باشد؛ بدیهی است درمان ارتودنسی توسط افرادی که به شکل تجربی یا بادوره های غیر رسمی چند روزه اقدام به چنین کاری می نمایند می تواند عوارض مصیبت بار و غیر قابل برگشتی داشته باشد
اساسا درمان ارتودنسی یک « درمان تیمی » است که اعضا این تیم شامل پزشک و کادر درمان ، بیمار و والدین بیمار نوجوان است .برای نیل به هدف نهایی که حصول یک درمان ایده ال است هر یک از اعضای این تیم باید وظایف خود را به نحو احسنت انجام دهد . سو همکاری بیمار در دو بخش اصلی قابل بررسی است . نخست موضوع حیاتی رعایت استانداردهای بهداشتی حین ارتودنسی است که بی توجهی به ان میتواند عوارضی نظیر پوسیدگی دندانها یا التهاب و تورم لثه ها را به دنبال داشته باشد . موضوع بعد، عدم رعایت دستورالعمل ارتودنتیست در مورد استفاده دقیق از اجزا متحرک درمان نظیر کش ، هدگیر ، پلاک متحرک ( درمانی یا نگهدارنده ) و ….. است که می تواند عوارضی نظیر کندی پیشرفت درمان و یا عدم حصول به نتایج مطلوب و در برخی موارد اسیب به سلامت دندانها یا بافتهای پیرامونی را بدنبال داشته باشد .
گاهی اوقات - البته به ندرت - صرف نظر از مهارت و تخصص پزشک و همکاری مطلوب بیمار عوارض ناخواسته ای نظیر تحلیل مختصر یا شدید ریشه دندان که منجر به لقی آن گردد ، نکروز عصب دندان ، تحلیل مختصر استخوان پیرامون دندان ها و ... می تواند در اثر درمان ارتودنسی بروز کند . توجه داشته باشید احتمال این وقایع بسیار ناچیز است و نباید به عنوان عامل اجتناب از درمان مدنظر قرار گیرد . همانگونه که شما بخاطر احتمال بروز سانحه هنگام عبور از عرض خیابان نباید پیاده روی را ترک کنید .